Źródełko

Przestrzeń Kreatywności dla Dzieci 0 – 6

„Źródełko” to przestrzeń kreatywności i rozwoju dla dzieci 0 – 6, która działa przy Gabinecie Psychologii i Psychoterapii „Źródło”. Proponujemy różne typy zajęć dla dzieci, między innymi: sensoryczne, edukacyjno-rozwojowe, muzyczne, Dolto, Montessori, terapeutyczne.

Zajęcia w duchu Dolto i Montessori: o co chodzi?

Celem zajęć dla dzieci w Gabinecie „Źródło” jest wspieranie rozwoju aspektów psychiki, które pozwalają dzieciom na bardziej konstruktywne radzenie sobie z trudnymi sytuacjami w ich codzienności. Są to: wyobraźnia, kreatywność, inteligencja emocjonalna, komunikacja. Francuska pediatra i psychoanalityczka Françoise Dolto udowodniła, że dzięki tym narzędziom psychicznym dzieci są w stanie lepiej znosić frustrację, akceptować i dostosować się do zasad życia w rodzinie i w grupie, co w przyszłości procentuje w postaci lepszego funkcjonowania w społeczeństwie i czerpania przyjemności z życia mimo ograniczeń, które są przecież nieodłączną jego częścią.

Françoise Dolto, podobnie jak Maria Montessori, uważała, że wspieranie samodzielności u dziecka niezwykle pozytywnie wpływa na jego rozwój. Oczywiście dziecko pozostaje dzieckiem, a więc jest tu mowa o samodzielności w granicach jego możliwości rozwojowych. „Bycie małym człowiekiem oznacza, że nie jest to możliwe, aby być w pełni samodzielnym (…). Do pewnego stopnia dziecko jest zmuszone podporządkować się, chociażby rytmowi dnia dorosłych, a przecież ma ono swoją własną witalność, swoje własne pragnienia, i jest to bardzo ważne, żeby je uznać”. Osobowość dziecka kształtuje się i zaczyna się wyrażać, wtedy, gdy zaczyna ono mówić „nie”. Jest to moment, w którym wiele rodziców zaczyna się zastanawiać, jak nie stłamsić kształtującej się osobowości dziecka, a jednocześnie w konstruktywny sposób postawić granice, które są równie kluczowe dla jego rozwoju oraz konieczne do równowagi dla życia w rodzinie. Czasem brakuje już cierpliwości i sił, gdy dziecko odmawia pójścia do przedszkola, gdy każdego wieczoru jest ogromna awantura gdy należy pójść spać, albo gdy dziecko odmawia ubrania się by wyjść z domu. Są to nieliczne przykłady z wielu sytuacji życia codziennego. 

W jaki sposób proponowane zajęcia mogą być tutaj wsparciem? Oferują one przestrzeń dla dziecka, gdzie poprzez zabawę może ono wyrazić swoje potrzeby i frustracje. Terapeuta towarzyszy mu w tym, pomaga nazwać i znaleźć sposoby na realizację pragnień w zabawie i wyobraźni, dziecko lepiej zaczyna rozumieć siebie, co przekłada się również na lepszy kontakt z rodzicami i rówieśnikami, ponieważ potrafi skuteczniej się komunikować. Dodatkowo wspiera to rozwój zdolności do samodzielnej zabawy.

Dolto podaje interesujący przykład opisanych mechanizmów. W kontekście zasypywania dzieci i rodziców ofertą wymyślnych zabawek, którymi dzieci najczęściej bawią się kilka minut, a potem tracą nimi zainteresowanie, autorka zauważa że najczęściej nie są to zabawki wspierające rozwój wyobraźni i kreatywności. Zamiast kupować dziecku kolejną zabawkę, której nie potrzebuje, proponuje ona pewną zabawę, która dodatkowo może pozwolić uniknięcia awantury w sklepie: rodzic i dziecko oglądają wspólnie przedmioty, które im się podobają, i podarowują je sobie w prezencie w wyobraźni: „Podobają Ci się te kolczyki? Proszę mamo, masz je ode mnie w prezencie! Oh, jak ślicznie w nich wyglądasz! Podoba Ci się ten samochodzik? On kosztuje tyle i tyle dni pracy. Wyobraźmy sobie razem jak szybko nim jedziesz! W wyobraźni, on jest twój na zawsze”. W ten sposób można razem marzyć, dziękować sobie nawzajem, śmiać się i bawić. Dolto zauważa, że gdy podstawowe potrzeby życiowe są zaspokojone, każda prośba o pieniądze kryje za sobą prośbę, o poświęcenie uwagi, okazanie miłości i czułości. „Pragnienie niemożliwego, to nigdy nie jest nic złego. A wspólne marzenie o tym, co niemożliwe, już samo w sobie jest bardzo przyjemne”, napisała w artykule „Jak rozmawiać z dziećmi o pieniądzach”.

Jest to oczywiście tylko przykład kreatywnych rozwiązań, które pomagają wyjść poza obszar tego, co materialne, widoczne gołym okiem, i odpowiedzieć dziecku z poziomu jego potrzeb emocjonalnych, które wyraża poprzez prośby lub zachowania, które pozornie nie są z nimi związane. W ten sposób rozwija się psychika, życie wewnętrzne, a więc również samodzielność dziecka.

Wydaje mi się, że można powiedzieć, że Françoise Dolto wprowadziła do nauki na temat psychiki dziecka to, co Maria Montessori wprowadziła na poziomie edukacji. W naszym gabinecie inspirujemy się oboma podejściami i oferujemy dla dzieci przestrzeń do rozwoju w duchu wolności dla jego kreatywności i wyobraźni oraz szacunku dla jego potrzeb i kształtującej się osobowości.